voordeur
Licht
orde
Tarot
R-versum
gegevens
René Zijn betekent ook dat je geniet van muziek. Vooral van popmuziek, hoewel melodieuze jazz er ook wel ingaat. Een René houdt van muziek, maar luistert ook zeer geïnteresseerd naar teksten.
Hier volgen de tien allermooiste stukken tekst op muziek die ik ken.
The Beatles
John Lennon is mijn favoriete liedjesschrijver en 'Sexy Sadie' mijn favoriete lied.
De basis is een pianoloopje, dat mij altijd weer verrast omdat het zo apart aan zichzelf zit vastgeplakt. De opbouw van het nummer is rustig: gaandeweg wordt het nummer steeds verder gevuld. De lijzige-tot-trage piano wordt ondersteund door een ruwige, jankende gitaar. Tamboerijntje erbij en de typische Beatle-koortjes op de achtergrond. Daar bovenop John zijn zang: subliem! Meestal zacht, ijl en gevoelig, maar in het laatste couplet gepassioneerd, beschuldigend ... agressief.
De tekst is eenvoudig, met veel herhaling en daardoor extra krachtig en treffend.
Sexy Sadie, what have you done? You made a fool of everyone
You made a fool of everyone. Sexy Sadie, what have you done?
Sexy Sadie, how did you know the world was waiting just for you?
The world was waiting just for you. Sexy Sadie, how did you know?
Ik ken dit: ze komt je leven binnen en brengt je hoofd op hol.
A sunny day the world was waiting for a lover
She came along to turn on everyone
Sexy Sadie, the greatest of them all
Dan kom je er achter dat je bent gefopt door uiterlijke schijn.
John zingt dan ook in het laatste couplet - of eigenlijk bijt hij Sadie toe:
Sexy Sadie, you'll get yours yet!
However big you think you are
'Je krijgt je trekken nog wel thuis! Hoeveel je je eigen mythe ook opblaast.'
John schijnt het lied geschreven te hebben voor Maharishi Mahesh Yogi, waarvan hij aanvankelijk zeer gecharmeerd was, maar die hij uiteindelijk beschouwde als een charlatan. Op het eind van het nummer is Sexy Sadie daarom niet alleen nog maar 'the greatest of them all', zoals een refrein eerder. Nu zingt John:
Sexy Sadie, she's the latest and the greatest of them all
De Maharishi wordt weggezet als de laatste versie van een lange rij verleiders en oplichters: alleen maar de 'greatest', de beste, omdat hij zo mooi inspeelt op de tijdsgeest. John suggereert ermee dat er snel weer een nieuwere, betere verleider zal zijn.
De Maharishi-invalshoek geeft het nummer een extra laag, maar dat het nummer gericht is aan een mooie, stralende, imponerende vrouw is desalniettemin meer dan een metafoor.
Neem dat maar van mij aan.
Kate Bush
They think he's lost on some horizon
De man die volgens iedereen verdwenen is voorbij een horizon ergens, verschijnt toch bij Kate.
Voor mij zal het lied altijd gaan over mijn vader, die zomaar, zonder pardon, die horizon overgleed en voor mij verloren was.
Wat me het meest raakt in het lied is dat de man steeds een schim blijft. Hoeveel Kate ook van hem houdt, hij verschijnt alleen maar wanneer haar wereld de zijne raakt: ergens tussen waken en slapen.
I realize he's there, when I turn the light off and turn over
Coldplay
Coldplay's zanger en tekstschrijver Chris Martin beschrijft een gevallen koning die de straten veegt die hij eens bezat.
I discover that my castles stand
on pillars of salt, pillars of sand
Ik ben mijn hele leven al gefascineerd door verval; de dingen die voor bij gaan. Chris weet die snaar bij mij te raken, op het hele album 'Viva la Vida - or death and all his friends', maar vooral met dit nummer.
I hear Jerusalem bells a ringing
Roman Cavalry choirs are singing
Be my mirror, my sword and shield
My missionaries in a foreign field
Ik heb geen idee wat Romeinse cavaleriekoren zouden moeten zijn, maar ik heb wel het gevoel dat ik helemaal snap wat Chris bedoelt. Ik weet wat het betekent als het allemaal voorbij is. Chris weet ook hoe dat is. Kan niet anders.
Never an honoust word - and that was when I ruled the world
Je kunt heersen over de wereld; legers sturen om de vier windstreken te veroveren, maar het zal je niet helpen.
Chris heeft die les geleerd. Hij is die illusie voorbij.
Just a puppet on a lonely string
Oh, who would ever want to be king?
Rufus Wainwright
In een prachtige, melancholische toonzetting zet Rufus voor mij de depressieve treurigheid neer van de 'Grey Gardens', het vervallen landgoed waar midden jaren zeventig een vereenzaamde vrouw en haar volwassen dochter werden aangetroffen door een filmploeg. Rufus zet in één lied zoveel neer: de troosteloze ellende waarin je bent meegesleept door je wereldvreemde moeder én het besef vast te zitten én de wil om eruit te komen.
Rufus appeleert voor zijn redding aan Tadzio, de mooie jonge jongen die in "De Dood in Venetië" wordt begeerd door de doodzieke oude homo.
Tryin' to get my mansion green
after I've Grey Gardens seen
Honey, won't you hold me tight?
Get me through Grey Gardens tonight
Tadzio, Tadzio
Door Tadzio te betrekken in een lied over het vervallen landgoed Grey Gardens, wordt Rufus zelf de stervende homo en daarmee ook het stervende landgoed, zo behoeftig aan iets groens.
Ik vind het prachtige poëzie, waarin de beschouwer en het beschouwde uiteindelijk samenvallen. Ergens voelt het als een heel eerlijk lied - hartverscheurend eerlijk zelfs - hoewel ik niet weet wat er eerlijk aan is. Misschien de eerlijkheid die nodig is om toe te geven dat de treurnis die je ziet, de treurnis in jezelf is?
John Mayer
They love to tell you: stay inside the lines
But something's better on the other side
I wanna run through the halls of my high school
I wanna scream from the top of my lungs:
I just found out there's no such thing as a real world
Just a lie you have to rise above
Een bevrijdingslied pur sang: John werpt alle kletskoek die hem zijn hele leven door zijn strot is geduwd, met kracht van zich af. Hij ziet opeens hoe het zit en dat besef breekt zijn ketenen. Hij wil zijn oude school doorrennen en het iedereen toeschreeuwen: er is geen realiteit! De zogenaamde volwassenen doen ook maar wat.
De bevrijde wordt bevrijder. En hij blijft ook daar niet in hangen. Hij blijft rennen en springen en doorgaan!
I am invincible as long as I'm alive!
Supergrass
Ik ben een enorme fan van Supergrass, maar van de meeste van hun nummers kan ik echt niet zeggen waar ze nu over gaan. Zij zelf ook niet, vermoed ik. Mij stoort het niet. Ik geniet van de geweldige geluidslandschappen die de heren neerzetten en hun collage-achtige teksten passen daar heel goed in. Al hun albums (behalve de eerste) vormen wat mij betreft een hoogtepunt in de geschiedenis van geluid.
'Far Away' onderscheid zich van de meeste Supergrass songs doordat er door de tekst duidelijk iets heen schijnt van de gevoelens en emotionele processen van Gaz Coombs, de belangrijkste schrijver van de band.
So what does it matter? I'm lost in space
I'm just another loser in the human race
You're forcing my hand to make it plain
I'm not very happy and I cannot explain
Well, I can look better by looking the part
I have to find a way to stay true to my heart
I'm trying my hardest, I'm trying to fit in
I'll make a new start, I don't know where to begin
I'll make a new start, I don't know where to begin
Hier worstelt iemand met het leven, zoekend naar zichzelf en zijn plek. Hij ervaart het leven als een vacuüm.
Ik heb het gevoel dat het meer is dan een momentopname.
Supergrass is in 2010 uitelkaar gevallen. Aan één kant vind ik dat jammer: hoewel ze hun creatieve hoogtepunt al tien jaar voorbij waren, maakten ze nog steeds erg mooie muziek samen. Anderzijds: als ik deze tekst hoor, ben ik ergens blij voor Gaz dat hij voor zijn eigen weg heeft gekozen.
Ik hoop dat het hem bevrijdt. Ik hoop dat hij zijn plek vindt.
Bl0f
Had ik al gezegd dat ik iets had met verval en dingen die voorbij gaan?
Aanvankelijk had ik niet zoveel met Bl0f en met name niet met de teksten: ik vond de metaforen vaak wat vergezocht en 'bedacht' - ook omdat het zo vaak over de kust en de zee ging. Vriend Wouter drukte me echter op het hart dat dit lied toch wel echt een mooie, diepe tekst had. Toen ben ik nog eens gaan luisteren.
Laten we dansen, m'n liefste - dansen aan zee
Een afscheidswals aan de waterlijn - dansen aan zee
Eén voor je tranen
Twee voor de mijne
Drie voor de horizon
Waaraan we verdwijnen
'De horizon waaraan we verdwijnen' vind ik heel mooi gezegd: zij verdwijnt aan zijn horizon en hij aan de hare. Dat is de aard van hun dans: één stap naar links, één naar rechts en de derde van elkaar vandaan, steeds opnieuw. Terwijl schrijver Peter Slager ook verhaalt hoe het vroeger was en waarom ze ooit bij elkaar kwamen:
Jij wist wel wie ik was, zwaaiend met mijn jas
Mijn armen wijd en leeg - en een hart dat schreeuwend zweeg;
dat steeds meer verlangde naar de warmte van je wang
Maar dat is voorbij. Het heeft niet mogen duren. Uiteindelijk waardeer ik het dan ook (zoals ik het nu ook in meer nummers van Bl0f waardeer) dat Peter de strand-metafoor zo consequent doortrekt:
Schrijven in het zand is voor mij nu wel gedaan
want de letters van je naam blijven in het zand niet staan
Abba
Het klinkt op het eerste gezicht als een optimistisch nieuwjaarslied, maar eigenlijk gaat het meer over de ondergang van wat achter de horizon zal verdwijnen. Schrijver Björn Ulvaeus laat zijn ex-vrouw Agnetha zingen:
Sometimes I see how the Brave New World arrives
And I see how it thrives
on the ashes of our lives
'Soms zie ik de Nieuwe Wereld verschijnen en zie ik hoe die opbloeit op de as van onze levens.'
Björns leven stort in en hij kan er niets aan doen. Toch kan hij het opbrengen om te zeggen: 'Kom op, laten we maar kijken wat er het komende jaar staat te gebeuren. Kop op. Het komt vast wel weer goed.' Mooi. En mooi gezegd.
Happy New Year, Happy New Year
May we all have ambition now and then
May we all have our hopes, our will to try
If we don't, we might as well lay down and die
Tom Waits
Tom zit met een versgebroken hart in een bar. Hij maakt oogcontact met een vrouw die net daarvoor alleen achter is gelaten door haar date.
I had a beer and now I hear you calling out to me
And I hope that I don't fall in love with you
Zal ik naar haar toe gaan? De stoel naast haar is leeg? Ik zou om een sigaret kunnen vragen ... Tom stelt het allemaal uit en als hij dan voor de zoveelste keer haar richting opkijkt, is ze weg.
And I think that I just fell in love with you
zingt-ie dan. Geweldig sneue zelfspot. Prachtig uitgetekend hoe een mens van de ene slome ellende zichzelf de volgende teleurstelling in laat struikelen - geholpen door een paar biertjes.
Beck
I met you at JC Penney. Your name tag said 'Jenny'
Dit vermoedelijk autobiografische epos gaat over een ontmoeting met een blijkbaar nogal aantrekkelijke medewerkster van een warenhuis en alle hormonale processen die daar bij komen kijken.
'Cause when our eyes did meet, girl you knew I was packing heat
Het is zo'n heerlijk soulfull, laid back, jazzy, swingend en relaxed nummer dat de tekst er eigenlijk niet zo toe doet. Toch waardeer ik het hoe Beck de draak steekt met de oppervlakkigheid van zijn 'gevoelens' jegens de schone Jenny, door aan één kant te beweren dat ze de enige voor hem is, terwijl hij net zo makkelijk haar compleet ongedefinieerde zus Debra zijn fantasie binnensleept:
I wanna get down with you, only you ... and your sister; I think her name is Debra
Briljant.